Książka o asertywności mądre podsumowania dziennik 744

Kiedy próbowałam powiedzieć „nie”, moje ciało reagowało szybciej niż mój rozum. Żołądek robił się jak z waty, a w gardle pojawiał się konkretny, fizyczny opór. W głowie miałam te same zdania w kółko: „przecież nie wypada”, „zaraz ktoś pomyśli, że jestem niewdzięczna”, „może jednak się da, tylko się spręż”. I tak dawałam radę, do momentu aż przestawałam dawać ją komukolwiek, włącznie ze sobą. Nie chodzi o to, że nie rozumiałam. Chodziło o napięcie. Asertywność dla mnie ni

Czasem myślę, że asertywność ma w sobie coś z nauki oddychania, tylko w stresie. Wchodzisz w rozmowę i nagle czujesz ścisk w klatce. Ktoś naciska, przyspiesza, mówi „no weź”, „przecież to nic takiego”. A ty masz w głowie dwa głosy naraz: „daj spokój, przecież nie chcesz konfliktu” oraz „nie zrobisz tego do końca, bo to cię zjada”. I wtedy pojawia się pytanie, które wcale nie jest teoretyczne: jak powiedzieć „nie” albo „tak, ale inaczej”, żeby nie skrzywdzić siebie ani relac